Restaurants met de beste prijs/kwaliteit volgens culinair recensent Bruno Vanspauwen

Restaurant Le Pigeon Noir

Le Pigeon Noir

Henri De Mol straalt een en al liefde voor eten en drinken uit. Hij vervulde zijn jongensdroom toen hij dit voormalig duivenmelkerscafé kon overnemen om er zijn ideaalbeeld van een restaurant te realiseren: een ode aan de eenvoudige terroirgerechten uit de Belgisch-Franse keuken.

Daar hoort een sfeer bij die het midden houdt tussen volkse gezelligheid en ouderwetse klasse. De kelners dragen een wit hemd met strikje onder een zwarte gilet, waarop hun naam en die van het restaurant geborduurd staan. Tegen de muren hangt reclame uit vervlogen tijden. Je kan er ook de edele kunst van het toogeten in alle comfort beoefenen: alle krukken hebben rug- en armleuningen. Daartussen laveert Henri De Mol, babbelend en genietend. Aan alles zie je dat hij dit niet als werk beschouwt.

Voor de keuken krijgt hij steun van Attilio Basso, de legendarische kok uit de gloriejaren van L'Ecailler du Palais Royal. Die komt twee keer per week langs om erop toe te zien dat de brigade de klassiekers van de kaart perfect uitvoert: haring met aardappel, kalfshersens met tartaar, andouillette, gevulde varkenspoot, kalfsnieren met dragon, confit van eend ... Altijd bereid met aandacht voor versheid, lichtheid en fraîcheur. De Mol vertelt echter met zoveel enthousiasme over de suggesties dat ik ervoor bezwijk.

Intussen geniet ik al van de prima huischampagne Leclerc-Briant, en van het zalige stokbrood uit de Franse traditie, dat je bij ons haast niet meer vindt. Op de wijnkaart alleen Franse wijnen, met een selectie en prijzen die elke wijnliefhebber bekoren.

Van twee versbereide terrines kan ik een halve portie krijgen, een aanbod dat ik niet afsla. Zowel de terrine van varken met stukjes ganzenlever, als die van ossenstaart met wortel, zijn zo mooi ontvet en zo zuiver van smaak dat ik mij afvraag hoe iemand nog een industriële variant kan binnenstouwen. Augurk en ajuin, witte selder, bladsla in vinaigrette en fijngestampt hardgekookt ei met mosterd vormen de fris-zurige begeleiding. Kan een ingewikkelder culinaire constructie mij gelukkiger maken? Zelden.

Bouchotmosselen liggen in een romige saus met curry en koriander, op zich onberispelijk, al moet ik de eerste bereiding van deze delicate mossel nog tegenkomen die de eenvoudige "meunière"-versie overtreft.

Roze gebraden eendenborst, mooi versneden, werd gedoseerd overgoten met een lichte bigaradesaus op basis van sinaasappel en bouillon van kip. Groene peper geeft peps aan het gerecht, schil van sinaasappel zorgt voor een fijne bittertoets. En Henri De Mol maakt een erezaak van echte goede frieten.

Harder is een vis die wat op zeebaars lijkt, maar zelden op een spijskaart staat. Hij voedt zich met planten op de bodem, zodat hij wel eens onzuiver smaakt. Maar dit exemplaar is afkomstig uit schoon water, en kreeg de gepaste zuiderse begeleiding van aubergine, tomaat, aardappel en olijfolie.

"Crémet de Beersel" is een mengsel van slagroom, geklopt eiwit, suiker en de plattekaas van Walschot (de enige nog authentieke "mandjeskaas"), omringd door een coulis van rode vruchten: wat een schitterend nagerecht!

Dit is geen adres voor creatieve hoogstandjes. Wel voor de perfecte uitvoering van recepten uit onze culinaire traditie. Een hoogstandje op zich.


Gegevens
Le Pigeon Noir
Geleytsbeekstraat 2
1180 Brussel
02/375.23.74
www.lepigeonnoir.be