Restaurants met de beste prijs/kwaliteit volgens culinair recensent Bruno Vanspauwen

Restaurant De Drie Ridders

De Drie Ridders

Het slechte nieuws is dat Pieter Clement - in 2009 nog gekroond tot beste Junior Kok van ons land - een ongeval kreeg bij het sporten, lang moest revalideren, daarna voor onbepaalde tijd naar Costa Rica trok, en tussendoor zijn restaurant in Oostvleteren - uitvoerig bejubeld in deze rubriek - van de hand deed.

Het goede nieuws is dat hij opnieuw achter het fornuis staat. Alweer kocht hij een historische woning op een godvergeten plek in de Westhoek - een oud dorpscafé deze keer - dat hij met veel smaak en creativiteit restaureerde, en daarbij het authentieke karakter bewaarde.
Zijn eigenzinnigheid is hij niet kwijt. Nog altijd is zijn restaurant alleen open op afspraak, en kookt hij helemaal alleen - geholpen door een vriendin in de zaal - voor een publiek van maximaal 12 personen.
Er is maar één menu, en keuze in wijnen heb je al evenmin. Pieter wil naar eigen zeggen geen slaaf van zijn restaurant zijn, en zolang hij mij compleet wegblaast met het talent dat hij zo schaars ter beschikking stelt, ben ik bereid daar begrip voor op te brengen.

Het is meteen duidelijk dat Pieter Clement back in town is. Licht gerookte zalm met gepekelde komkommer en toast van roggebrood, en smeltzacht buikspek met gepofte gierst, appel en rode biet zijn kleine hapjes, maar zitten barstensvol smaak, fraîcheur en prettige texturen.

Het eerste voorgerecht breit daar een overtuigend vervolg aan: fris op smaak gebrachte tartaar van kalf met daarop twee stukken kalfszwezerik in knisperend omhulsel, gepofte zwarte quinoa en een pittig boeket van kruiden en bloemen.

Zeer traag gaar geworden kabeljauw - kraakvers, licht krokant en sappig - krijgt het gezelschap van asperges met knapperige beet, grijze garnalen, koriander en een natuurlijke jus opgewerkt met dezelfde verrukkelijke boter die ik intussen al veel te vaak op het warme brood heb gesmeerd.

Opvallend is de variatie van prachtige borden, aangepast aan het magische kader waarin je hier eet. Op alweer zo'n exemplaar ligt het hoofdgerecht, bestaande uit sappig borstvlees van een kip die tot voor kort nog op een of ander erf in de buurt rondscharrelde, begeleid door een kroketje van kip, eekhoorntjesbrood, een soort polenta van maïsmeel en een streep saus met sinaasappel en gember.

Alleen al in de opbouw van zijn gerechten merk je dat Pieter Clement vertrouwen heeft in zijn combinaties: de ingrediënten liggen nooit verspreid over het bord maar zijn altijd met elkaar vervlochten, zodat ze een echte samenhangende compositie vormen.

De combinatie van chocolade en rood fruit heeft zijn tegenstanders, maar ik ben er een fan van. Versgedraaid roomijs, chocoladetaart en rode kers worden - net zoals de andere gerechten - tot het laatste drupje uit het bord gesmikkeld.

En de begeleidende wijnen? De grüner veltliner uit Oostenrijk, de Hongaarse chardonnay en de rode Spanjaard uit Montsant zijn correct, maar evenaren het niveau van Clements moderne terroirkeuken niet. Zelfs als wijnliefhebber schenk ik hem evenwel absolutie, vermits ik verrukkelijk heb gegeten tegen een meer dan redelijke prijs.

De Drie Ridders is een uniek eethuis, in niets gelijkend op al die andere eethuizen die zo vaak kopies zijn van elkaar. Hier kom je niet alleen voor een van de grootste jonge culinaire talenten van ons land, maar ook voor een kader, een sfeer, een plek met een ziel. Pieter Clement is terug, en daar ben ik blij om.


Gegevens
De Drie Ridders
Weegschede 1
8691 Gijverinkhove
0473/57.97.68