La Belle Equipe
Op de plek waar chef Túbo Logier van Aster zijn creatieve talent losliet, is de al even creatieve horeca-ondernemer Jocasta Allwood, van Britse origine, met een tweede restaurant begonnen, op wandelafstand van haar intussen bekende Nightshop.Ze noemde het naar de pizzeria die hier gehuisvest was, nog vóór Aster. Allicht verwijst het ook naar het team dat ze samenstelde, waaronder haar chef Théo Léonard (die in Nightshop wordt opgevolgd door een ex-souschef van Kobe Desramaults). Sommelier Thomas Boogaerts komt dan weer over van uitstekende eethuizen als Couvert Couvert en Quartz. Dat Allwood zich vandaag met dergelijk talent kan omringen, zegt alles over het opmerkelijke parcours dat ze heeft afgelegd: in de keuken van Nightshop begon ze ooit met jongedames zonder koksopleiding (wat hen niet verhinderde om met flair en brio te koken).
Nightshop moet zowat het meest non-conformistische eetconcept in de Brusselse en zelfs Belgische horeca zijn. Allwoods tweede project ziet er meer als een herkenbare bistro uit, al is de sfeer even los en levendig, met coole muziek die uit de boxen klinkt, een wijnkaart met alleen natuurwijnen, en een Engelstalige spijskaart waar je à la carte kunt kiezen uit tien originele gerechten die niet als voor- en hoofdgerecht gelabeld worden.
Welaan dan, laat ons beginnen met een tostada* met tonijn, gerookte chili en langoustine-olie (€ 13 voor 2 stuks). De tostada blijkt een soort dunne cracker te zijn die weinig gemeen heeft met de Spaanse of Mexicaanse versie. Het beleg is eerder karig en mist smaak.
Zou de pizzette (kleine pizza) van zuurdesem beter zijn? Het beleg is in elk geval spannender: pikante nduja-worst met sardine. Maar voor de deegbodem zou de kok onherroepelijk uit Italië verbannen worden. Mijn aanbeveling: noem het geen “pizzette” (€ 16).
Dan word ik geheel onverwacht naar een of andere plechtige communie in de vorige eeuw gekatapulteerd: een zilverkleurige coupe met daarin een mengsel van kreeft, ei en mayonaise, en daaronder op een wit bord een mix van rauwe en licht gepekelde stukken groente (augurk, komkommer, ajuin, venkel, courgette). Het geheel oogt zodanig ouderwets dat ik er een bewust statement van de chef in vermoed: oldskool is het nieuwe cool (€ 22).
Voluit eigentijds is dan weer zijn minimalistische creatie van Noordzeekrab en gepekelde sjalot in een wolk aardappelschuim, waarin crispy croutons voor prettige textuurvariatie zorgen (€ 23). Helemaal goed wordt het met een ragout van venusschelpen en kreeft, daarnaast geroosterde zeebarbeel en de onovertroffen witte bonen van Paimpol (€ 31). Gevolgd door een zalig nagerecht met de terecht veelgeprezen Solliès-vijgen uit Zuid-Frankrijk, met sorbet van framboos en cassis-olie (€ 13).
Niet elk gerecht bereikte het niveau dat je van een project van miss Allwood verwacht. Maar gezien de schwung en goede intenties die hier duidelijk aanwezig zijn, is dat een kwestie van tijd. En van wat meer consistentie in de keuken.
La Belle Equipe, Antoine Dansaertstraat 202, 1000 Brussel, @labelleequipe_
* Tostada
Oorspronkelijk is dit een tortilla (het platte maïsbrood uit Mexico) die geroosterd of gefrituurd wordt waardoor hij knapperig wordt. Daarna wordt hij belegd met de meest verscheiden ingrediënten. In Spanje staat de tostado dan weer voor een geroosterd sneetje brood, een “toast” zoals wij die kennen. Vaak wordt het ingesmeerd met geraspte tomaat, knoflook en olijfolie, vergelijkbaar met de Italiaanse bruschetta. En zo heeft elk land zijn manier om oud brood opnieuw creatief te benutten.
